• AEK-view

ΑΕΚ: Ο σουρεαλισμός στα καλύτερά του

Γράφει ο Νίκος Σηφάκης

Η εβδομάδα που διανύουμε, είναι επί της ουσίας η πρώτη που ο Μανόλο Χιμένεθ έχει το περιθώριο τριών επιπλέον ημερών προπόνησης των παικτών του σε σχέση με το τελευταίο εξαντλητικό πρόγραμμα δύο αγώνων την εβδομάδα.


Για τον Ισπανό τεχνικό, είναι γνωστό ότι ο λόγος που για τέταρτη φορά έγινε κάτοικος Αθηνών, είναι διότι κρίθηκε ως ο πλέον ιδανικός να σώσει την τιμή της ομάδας. Κάθε μέρα που περνούσε και ο Καρντόσο βρισκόταν στο τιμόνι της, η ΑΕΚ βυθιζόταν ολοένα και περισσότερο σε μια εσωτερική «αμηχανία» που οδηγούσε στο άγνωστο.


Ποιος θα ξεχάσει την περίφημη δήλωση του Πορτογάλου αρχές Αυγούστου ότι «τώρα μπορεί να μην αποδίδουμε καλά, αλλά τον… Δεκέμβριο η εικόνα μας θα είναι αυτή που θέλουμε» ή και την απίστευτη φράση στους παίκτες του την ώρα της προπόνησης, περίπου ότι «σύντομα θα φτάσουμε στο σημείο να πιέζουμε τον αντίπαλο στο δικό του μισό και όταν την κερδίζουμε οι αντίπαλοί μας θα μας θαυμάζουν για το passing game μας και δεν θα ξέρουν ποιόν να μαρκάρουν».


Αφήστε δε την… έμπνευση οι επιθέσεις να ξεκινούν πάντα από τον τερματοφύλακα, που θα δίνει σωστά τη μπάλα στον ελεύθερο παίκτη, κοντά ή μακριά… Δηλαδή από τον Μπάρκα, τον Τσιντώτα και τον Αθανασιάδη, που εάν σε κάτι υστερούν δραματικά, είναι το παιχνίδι με τη μπάλα στα πόδια…


Οι ιθύνοντες αργά ή γρήγορα (μάλλον αργά) αντιλήφθηκαν ότι η… ψαριά τους δεν έλεγε και πολλά πράγματα, ώσπου ήρθε η ώρα του Καρέρα.


Ο μοντέρνα κοστουμάτος Ιταλός ήταν λογικό να εμπνεύσει το σύνολο των παικτών του για μια αμυντική γραμμή που τουλάχιστον θα λειτουργούσε καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη.


Αμ δε! Ο πρώην κεντρικός αμυντικός της Γιουβέντους και με παρουσία στην Σκουάντρα Ατζούρα, έμεινε στην Ενωσίτικη ιστορία ως ο προπονητής που επί των ημερών του η άμυνα ήταν η αρνητική πρωταγωνίστρια.



Η έλευση για τέταρτη φορά του Ανδαλουσιανού τεχνικού, δεδομένης της εμπειρίας του στα κιτρινόμαυρα αποδυτήρια, από τα πρώτα κιόλας παιχνίδια (εξαιρουμένου του αγώνα στο Γ. Καραϊσκάκης με τον Ολυμπιακό, αφού είχε μόλις… δυόμιση μέρες παρουσίας) έδειξε το αναμενόμενο: Αμυνα σφιχτή, απουσία κενών χώρων στον αντίπαλο και νίκες ψυχολογίας με το έτσι κι αλλιώς αγαπημένο σκορ του Μανόλο Χιμένεθ: 1-0.


Ετσι πορεύτηκε για κάποια παιχνίδια, ωστόσο το απρόσμενο παραφύλαγε. Η άμυνα από «μπετόν» σήμα κατατεθέν του Μανόλο… πάει κι αυτή!


Πλέον, οι επιθέσεις των αντιπάλων δεν συναντούν σοβαρά εμπόδια, η ΑΕΚ δέχεται το ένα γκολ πίσω από το άλλο, ωστόσο συμβαίνει το αξιοπερίεργο.


Ενώ η άμυνά της είναι τραγική, αντιθέτως η κεντρική και η επιθετική της γραμμή βγάζουν φωτιά!


Τουτέστιν, η ΑΕΚ «λανσάρει» ένα νέο αγωνιστικό σύστημα, που όμοιό του δεν έχει ματαξαναγίνει: «Οσα φάμε κι όσα βάλουμε».


Σύμφωνα με τον σπουδαίο σουρεαλιστή Ολλανδό εικαστικό του 16ου αιώνα Ιερώνυμο Μπος, τον σουρεαλισμό συνθέτουν το απροσδόκητο και το παράλογο, μαζί με πρωτόγονα παιδικά σχέδια.


Το απροσδόκητο το περιγράψαμε. Το παράλογο είναι η άμυνά σου να μπάζει από παντού και να μην την ενισχύεις μεταγραφικά πλην ενός (Νταντσένκο) για τον οποίο κάνεις τα πάντα προκειμένου να τον φέρεις, κι όταν τελικά τον έχεις στη διάθεσή σου, αντ’ αυτού βάζεις στα δεξιά τον… Σβάρνα. Σαν να λέμε «σέντερ φορ τον Λόπες», κινήσεις που αν μη τι άλλο δικαιώνουν τα παιδικά σχέδια που καθιέρωσε ο Μπος.


Ε, εάν όλο αυτό δεν είναι… ΑΕΚ, τότε τι είναι;... Ο σουρεαλισμός στα καλύτερά του.


Αμφιβάλλει κανείς;

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Η ΠΕΝΑ ΠΟΥ "ΚΑΙΕΙ"