• AEK-view

Ζαβαρακατρανέμια...

Γράφει ο Νίκος Σηφάκης

Όπως κάθε χρόνο τέτοια εποχή, έτσι κι εφέτος η ΑΕΚ δεν μπόρεσε να νικήσει και υποχρεώθηκε σε ισοπαλία με την πολύ καλή ομάδα του Βόλου, και όπως ήταν επόμενο ο Μάσιμο Καρέρα αποτελεί ήδη παρελθόν και ο Ίλια Ίβιτς ψάχνει (με απόγνωση, είναι η αλήθεια) τον αντικαταστάτη του.


Όπως σε κάθε αλλαγή τεχνικού, έτσι και αυτή τη φορά ακούγονται δεκάδες ονόματα, πιθανά να πάρουν τη θέση του στον πάγκο της ομάδας.


Ο Μανόλο Χιμένεθ μέχρι την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι ο πιθανότερος να αναλάβει την τεχνική ηγεσία για τέταρτη (!) φορά, και αυτό βέβαια μπορεί να ερμηνευθεί ποικιλοτρόπως. Θα υπάρξουν πανηγυρισμοί, αντιρρήσεις, διαφωνίες, ωστόσο για ακόμα μία φορά όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος. Προσωπικά, η επιλογή Χιμένεθ (εάν αυτή οριστικοποιηθεί) εκτιμώ ότι δεν είναι η ιδανική, ίσως όμως την συγκεκριμένη στιγμή να φαντάζει ως η πιο λογική και εκείνη που δεν θα δημιουργήσει νοσηρό κλίμα στα αποδυτήρια και στους οπαδούς.


Πάμε παρακάτω. Σε μία περίοδο όπου η ΑΕΚ σε μέσους και επιθετικούς διαθέτει πληθώρα εξαιρετικών ποδοσφαιριστών, το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει στην άμυνά της και κάτω από τα γκολπόστ.


Και επειδή κάποιοι διαφωνούν για την κεντροεπιθετική της γραμμή απλώς για να έχουν να λένε... κάτι, ας μας πουν ΣΥΝΟΛΙΚΑ ποια ομάδα του ελληνικού πρωταθλήματος διαθέτει το ταλέντο και την ποιότητα των κιτρινόμαυρων.


Προσέξτε, δεν εννοώ μεμονωμένες περιπτώσεις, αλλά τονίζω και πάλι ΣΥΝΟΛΙΚΑ.


Όσο και να ψάξει κανείς, δεν πρόκειται να βρει. Λέμε «ναι» στον Καμαρά, στον Φορτούνη, στον Βαλμπουενά, στον Ελ Αραμπί, λέμε «ναι» στον Κρέσπο, στον Σβάμπ, στον Ζίβκοβιτς, στον Ελ Καντουρί, σε πολλές τέτοιες ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΕΣ περιπτώσεις.


Ωστόσο στην ΑΕΚ οι περιπτώσεις αυτές είναι πάρα πολλές. Ξανά τονίζω, στην μεσαία και στην επιθετική γραμμή.


Ποτέ στα τελευταία είκοσι χρόνια, η ομάδα δεν διέθετε ποδοσφαιριστές που μπορούν με άνεση να θεωρηθούν βασικοί, αφήνοντας μέσα από έντονο συναγωνισμό σημαντικά ονόματα, ακόμη και εκτός αποστολής!


Σάκχοφ, Γαλανόπουλος, Κρίστισιτς, Σιμάνσκι, Σιμόες και Μάνταλος, αλλά και Τάνκοβιτς, Μαχαίρας, Λιβάγια, Ολιβέιρα, Γκαρσία, Ανσαριφάρντ, συνθέτουν μία επιθετική εξάδα που ανά πάσα στιγμή μπορεί ο ένας να αντικαταστήσει επάξια τον άλλον. Και αν θέλετε, εγώ θα βάλω δίπλα στα ονόματα αυτά και τον Χρήστο Αλμπάνη.


Εάν λοιπόν βάλει κανείς δίπλα σε όλα αυτά τα ονόματα τους αμυντικούς της ομάδας, θα διαπιστώσει ότι οι διαφορές δεν είναι απλώς μεγάλες, αλλά χαώδεις. Ο... φουκαράς ο Παουλίνιο, ο Βασιλαντωνόπουλος που έχει πιάσει ταβάνι, ο Μπακάκης που ό,τι είχε να δώσει, το έδωσε, ο Λόπες που μετά τον τραυματισμό του απέχει πολύ από το καλό του αγωνιστικό πρόσωπο, ο Ινσούα που (συγγνώμη αλλά) δεν χρήζει ανάλυσης, ο Σβάρνας που είναι η κλασική περίπτωση αυτού που λέμε «δεν κάνει το παιδί...», ο Χνιντ που δεν έχει δείξει τα στοιχεία που όλοι περίμεναν, ο νεαρός Λάτσι που ποτέ δεν είδαμε και ο Τσιγκρίνσκι που ναι μεν έχει ηγετική μορφή στα αποδυτήρια αλλά ο Στέλιος Σεραφείδης θα τον μαλώσει που συνεχώς απουσιάζει από τους αγώνες των παλαιμάχων, αποτελούν μία αμυντική γραμμή που στους παλαιότερους θυμίζει τις εποχές Μπούρμπου, Μάλμπασα και Ασκάρατε...


Αφήνω εκτός τον Νεντελτσεάρου για τον οποίο (επειδή τον έχω παρακολουθήσει με την εθνική ομάδα της χώρας του) έχω καλή γνώμη και φυσικά τον 17χρονο Μιτάι, που εάν προσεχθεί, θα αποτελέσει σημαντικό κεφάλαιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.


Σε ό,τι αφορά τους γκολκίπερ, ο Τσιντώτας δεν έγινε ξαφνικά ένας αστείος τερματοφύλακας, καθώς είναι φανερό ότι είναι ιδιαίτερα επηρεασμένος από την συνολική εικόνα της άμυνας, αν και η γενικότερη απόδοσή του δεν πείθει ακόμη και τους υποστηρικτές του. Ο δε Αθανασιάδης είναι ακόμα πιο φανερό ότι δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς μπορεί να προσφέρει, αφού δεν τον έχουμε δει παρά ελάχιστα και χωρίς πίεση. Ωστόσο, πρέπει να επισημανθεί η (προφανέστατα) ΚΑΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ που γίνεται από τον Χρυσόστομο Μιχαηλίδη. Δεν είναι δυνατόν, δεν γίνεται και δεν μπορεί να μην έχουν βελτιωθεί στο ελάχιστο οι τερματοφύλακες στο παιχνίδι με τα πόδια και κάθε φορά που η μπάλα πλησιάζει σε αυτούς, οι φίλοι της ΑΕΚ να σταυροκοπιούνται. Δεν χάθηκαν οι προπονητές τερματοφυλάκων, ιδιαίτερα μάλιστα εκείνοι που το έργο τους έχει αποδειχθεί εξαιρετικά αποτελεσματικό...


Τι συμπέρασμα βγαίνει από όλο αυτό; Ότι η ΑΕΚ χρειάζεται ΑΜΕΣΑ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, τουλάχιστον έναν σέντερ μπακ-ηγέτη και έναν δεξιό οπισθοφύλακα, που θα κάνει αμέσως και πολύ-πολύ έντονη την διαφορά.


Όσο για τον προπονητή, μια που έτσι ξεκινήσαμε, με το κασέ που συνήθως δίνει η ΑΕΚ, ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είναι ΜΑΚΡΑΝ η καλύτερη επιλογή. Δύσκολη μεν, αλλά όχι ακατόρθωτη εάν το θελήσει ο κιτρινόμαυρος οργανισμός.


Δεν θα μπούμε στην ονοματολογία, ούτε στα επιχειρήματα που θα τονίζουν τα θετικά ή τα αρνητικά κάποιων προπονητών. Τα χρήματα τα διαθέτει ο Δημήτρης Μελισσανίδης και σε εκείνον έγκειται να αποδεχθεί ή όχι τις προτάσεις που θα του θέσει ο τεχνικός διευθυντής.


Δυστυχώς θα κλείσουμε με την ευχή να ληφθεί η πιο κατάλληλη απόφαση, ωστόσο στο τέλος της ημέρας οι πάντες κρίνονται. Και αυτό δεν πρέπει να διαφεύγει από την μνήμη κανενός...

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Η ΠΕΝΑ ΠΟΥ "ΚΑΙΕΙ"