top of page
  • Εικόνα συγγραφέαΆννα Βαπτίσμα

Η Ρωμανία πέρασε, η Ρωμανία παρθεν




Γράφει η Άννα Βαπτίσμα


Ἕνανπουλίν, καλόν πουλίνἐβγαίν᾿ ἀπότήν Πόλιν,

οὐδέστ᾿ ἀμπέλιακόνεψενοὐδέστάπεριβόλιαν,

ἐπῆγενκαί-ν ἐκόνεψεν ἅ σου Ἠλί᾿ τόνκάστρον.

Ἐσεῖξεν τ᾿ ἕναντόφτερόνσόαἷμαβουτεμένον,

ἐσεῖξεν τ᾿ ἄλλοτόφτερόν, χαρτίνἔχει γραμμένον,

Ἀτό κανείς κι ἀνέγνωσεν, οὐδ᾿ ὁ μητροπολίτης

ἕνανπαιδίν, καλόν παιδίν, ἔρχεται κι ἀναγνώθει.

Σίτ᾿ ἀναγνῶθ᾿ σίτε κλαίγει, σίτε κρούει τήνκαρδίαν.

«Ἀλίἐμᾶςκαί βάι ἐμᾶς, πάρθεν ἡ Ρωμανία!»

Μοιρολογοῦντάἐκκλησιάς, κλαῖγνετά μοναστήρια

κι ὁ Γιάννες ὁ Χρυσόστομον κλαίει, δερνοκοπιέται,

-Μήκλαῖς, μήκλαῖςἍϊ-Γιάννε μου, καίδερνοκοπισκᾶσαι

-Ἡ Ρωμανία πέρασε, ἡ Ρωμανία ῾πάρθεν.

-Ἡ Ρωμανία κι ἂνπέρασεν, ἀνθεῖκαί φέρει κι ἄλλον.




Θρήνος του λαού για την πτώση της Βασιλεύουσας .Σαν σήμερα, ημέρα Τρίτη 29 Μαϊου του 1453 .Περίπου στις 3 το μεσημέρι .

Θα μπορουσα να γράψω κοινοτυπιες η να αρματωθω σαν νέος Τζακ Νόρρις να πάω να πάρω πίσω τα χαμένα .

Αλλά είναι ... χαμένα .....Με τζιφρες, με χρυσόβουλα, με υπογραφές κ με μπόλικες ευθύνες της εποχής . Ιστορικός δεν είμαι, ούτε είναι η δουλειά μου

Σε ένα κόσμο που αλλάζει κ χάνεται η ΔΙΚΗ μου ευθύνη είναι να θυμάμαι κ να τιμω. Μέσα στη ψυχή κ το μυαλό έχει γίνει η απαραίτητη καταγραφή ώστε να μεταλαμπάδευσω, από το προσωπικό μου μετερίζι, ΤΙΣ ΜΝΗΜΕΣ. Αυτό δλδ που νιώθω βαθια μέσα στο λεγόμενο DNA μου .

Ξέρετε , πολλά έχουν ειπωθεί, πολλά έχουν αμφισβητηθεί ,πολλά έχουν καταλυθεί. Είναι εντελώς προσωπικη η ματιά σε κάποια γεγονότα που αφορούν την ιστορία μας. Εγώ, λοιπόν, επιλέγω αυτη την πλευρά της . Να μιλώ για έναν περήφανο λαό της αντιπερας όχθης που έφτιαξε έναν πολιτισμό που μνημονεύεται στα μήκη κ τα πλάτη του κόσμου.Εναν λαο που κατακτήθηκε βάναυσα κ εντελει αφανίστηκε. Από αυτους προήλθε η οικογένεια μου, οι πρόγονοι μου .Όποτε ήταν μονόδρομος η στάση μου . Οι επιλογές είναι δικές σας

Comments


bottom of page