1) Να πεις ότι δεν φάγαμε το κρύο της αρκούδας? Να πεις ότι αυτό που έγινε μπροστα τα μάτια μας δεν έβαζε φωτιά στο σώμα και την καρδιά μας? Να πεις ότι δεν βγήκαμε απο το γήπεδο με ένα τεράστιο καρφωμένο χαμόγελο στην μούρη? 2) Μια ΑΕΚ από τα ..προ Χριστουγέννων δρώμενα. Όχι τρομερής εμφάνισης, αλλά με μάτι που γυαλιζε. Μια ΑΕΚ που ακόμα και στην ωραία πίεση του ΠΑΟ αντέδρασε σωστά (με τα λαθάκια της). Και όταν ήρθε η αναμενόμενη κούραση του αντιπάλου, στο δεύτερο ημίχρονο,

1) Έπρεπε να περάσουν ώρες να καταλαγιάσει ο θυμός μου ώστε να γράψω. Να σβήσει η πίκρα (σβήνεται η ρημαδα όμως?). Λίγο η βασιλόπιτα, λίγο το κρασί, ήρθε και βαρυστομαχιασαν τα αγόρια μας. Η ΑΕΚ, εδώ και δύο αγώνες, δεν εχει ξεστολισει το δέντρο ακόμα! Νωθρή, υποτονικη, με παίκτες που πάνε χαλαρά στην μπάλα. Τα ατού της σφιχτης άμυνας ...έχουν πάει περίπατο.Οι επιθετικές λύσεις? Γόρδιος δεσμός. Ακόμα και ο προπονητής, εμβρόντητος με την εικόνα των παικτών του, σε mood Χριστου

1) Έχω πάθει πολιτισμικό σοκ ως οπαδός της ΑΕΚ. Πως θα μουρμουρ εγώ τώρα? Τι υπαρξιακά θα βγάλω για την κακή απόδοση? Ποιους παίκτες θα σιχτιρισω? (Έναν είχα και πήγε και μου βγήκε MVP την γκαντεμια μου μέσα!). Πως θα βγάλω εγώ αυτό το χαμόγελο από την μούρη μου, μου λέτε? 2) Ένα ματς που φοβόμασταν απέναντι σε μια συμπαγή, συμπαθητική ομάδα. Βγήκε, λοιπόν, μια ΑΕΚ που έπαιξε ΜΠΑΛΑΡΑ ΜΕ ΚΟΧΟΝΕΣ. Μια ΑΕΚ που δεν έδωσε δικαιώματα στον αντίπαλο της πλην ελαχίστων στιγμών (τραυμα