1) Ένα βράδυ....σαν τα τελευταία άλλα. Η ΑΕΚ έχει χτίσει συνέπεια, έχει χτίσει ποδοσφαιρικό χαρακτήρα. Και κυρίως πνευματική σταθερότητα. Ομολογώ, ορμώμενη από τα τελευταία μεταξύ μας ματς, περίμενα μεγαλύτερο δείκτη δυσκολίας. Αντ αυτού η ομάδα έβγαλε ένταση και σε αρκετές φάσεις φοβερό passing game. 2) Αν εξαιρέσεις την χαλαρότητα στα πανηγύρια του τρίτου τέρματος που έφεραν και το γκολ του Ατρόμητου, η ΑΕΚ ήταν πιστή στο πλάνο της με σωστό build up, υπομονή και επιμονή. Κα

1)Τι να πω για ένα από τα καλύτερα ντέρμπι που έχω δει στα τελευταία χρόνια? Τι να πω για την συνεχόμενη ανοδική πορεία της ομάδας μας? Τι να πω για τα καρδιακά επεισόδια που θα πάθουμε εντέλει, εμείς οι μεγαλοκοπελες? 2) Έχουμε ένα πρώτο ημίχρονο με τακτική σοβαρότητα της ΑΕΚ που οδήγησε σε απόλυτη κυριαρχία εντός των γραμμών. Και έναν Νίκολιτς να κοουτσάρει με μαεστρία απλά. Έχουμε ένα δεύτερο ημίχρονο Γκραν Γκινιολ. Η κυριαρχία της ομάδας συνέχισε μεν, αλλά μια νοητική ανε

1) Φέρτε να μασησω φύλλα... Μandragora να χαθώ σε Νιρβάνα! Τι απόλυτο διπλό ήταν αυτό?? Μπήκε η ομάδα στο γήπεδο ξέροντας ακριβώς τι ήθελε και πως το ήθελε. Πέραν ενός κακού δεκαλεπτου, είχε τον έλεγχο του πρώτου ημιχρόνου με κερασάκι στην τούρτα το γκολ. Σχήμα χωρίς φτερά ( Γκάτσι και Κοίτα έπαιζαν ως εσωτερικα χαφ δεξιά και αριστερά) που κυνικά απέδωσε. 2) Στο δεύτερο ημίχρονο, λογικοτατα, η Φιορεντίνα ανέβασε την πίεση και τις γραμμές της για να ισοφαρισει (ας πρόσεχαν με