Προπονητές on hold...

Γράφει η Άννα Βαπτίσμα

Kαι ξαφνικά ζούμε την μέρα της μαρμότας.

Προπονητες πάνε κ έρχονται, περιμένοντας αυτό το κατι καλό, το κάτι αναπάντεχο.

Ξεκινήσαμε με την επιλογή Μιλογιεβιτς ( όχι πρώτη ως γνωστόν ) ο οποίος δεν έδεσε, έδειξε να πελαγοδρομει, να μην ρισκάρει . Ομολογουμένως έχοντας στα χέρια του ένα καλό υλικό δεν κατάφερε να το κουμαντάρει κ να βρεθεί γρηγορα με την πλάτη στον τοίχο. Κ φτάσαμε στην επιλογή Γιαννικη.

Ένας Γερμανοθρεμμενος προπόνητης, με τεράστιες φιλοδοξίες( αναμενόμενο) κ έχοντας τελειώσει μια μεγάλη σχολή. Θα πω με απόλυτη ειλικρίνεια ότι χαζεψα πολλές φορές το " παιδί" του, τα Γιάννενα, που με αντίξοες συνθήκες ( ζήτω το ελληνικό ποδόσφαιρο) παρουσίαστηκε ως μια καλοδουλεμένη ομάδα κ έκλεψε εντυπώσεις.

Το στοίχημα με τον συγκεκριμένο είναι 1) πόσο θα μπορέσει να κουμαντάρει αυτά τα περιβόητα κιτρινόμαυρα αποδυτήρια κ 2) πόσο μπορεί να ανταπεξέλθει στην πίεση που ενίοτε είναι άρρωστη κ να δουλέψει απερίσπαστος .

Εδώ θα ήθελα να θέσω το ζήτημα της στήριξης .Η λογική μου λέει ότι ότι διαλέξουν οι εσω θα μιμηθούν κ οι έξω . Στην ΑΕΚ υπάρχει πάντα μια ασαφής περιρρέουσα ατμόσφαιρα του ποιος διαλέγει, ποιος στηρίζει κ ποιος εντελει αναλαμβάνει την ευθύνη.

Ο λόγος που το λέω αυτό είναι κ η ουσία πολλών επαναλαμβανόμενων πραγμάτων των τελευταίων ετών.

Ο ρόλος μας; Εμείς ως οπαδοί στηρίζουμε την επιλογή Γιαννικη. Έτσι πρέπει να κινηθούμε, ενωτικά, να δώσουμε την ευκαιρία σε έναν νέο προπονητή κ να του δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες να δείξει τα όσα έχει διδαχθεί . Στο ΟΑΚΑ χειροκροταμε δυνατά στην πρώτη του "νεοπα"κ ευχόμαστε κ ελπίζουμε τα καλύτερα να είναι μπροστά μας!